به گزارش ایسنا،  ۳۰ دی، یادآور حادثه تلخ پلاسکو، روزی که ۱۶ طبقه ساختمان تجاری‌ که حدود نیم قرن قدمت داشت، طعمه حریق می‌شود و در ساعت ۱۱:۳۳ ظهر روز پنجشنبه، ناگهان فرو می‌ریزد و به تلی از خاک و آوار و دود و حرارت تبدیل می‌شود. ساختمان پلاسکو فرو ریخت، تیتری که در تمام رسانه‌ها یکباره جایگزین تیتر حریق در ساختمان پلاسکو شد.

این حادثه، که تیر ناایمنی بر قلب تهران بود، جان ۱۶ آتش‌نشان و ۵ نفر از کسبه را گرفت و همچنین خسارت بسیاری را به بارآورد.  البته گفتنی است که در این حادثه، تعداد ۳۰۰ الی ۴۰۰ نفر  در ابتدا به گفته سخنگوی سازمان آتش‌نشانی از داخل ساختمان به بیرون منتقل شدند و از یک فاجعه انسانی جلوگیری شد.

با گذشت ۹ سال از فرو ریختن پلاسکو، هنوز هیچ تضمینی نیست که «پلاسکو بعدی» در راه نباشد. از بازار بزرگ تهران تا بیمارستان‌های پایتخت، سازه‌های کهنه، برخی از مجوزهای مبهم و سکوت‌های مرگ‌بار، یادآور یک حقیقت تلخ‌اند؛ تا زمانی که فساد، بی‌قانونی و بی‌مسئولیتی، پایه‌های ساخت و ساز را تشکیل می‌دهند، فاجعه بعدی زمان می‌خواهد نه زلزله یا حریق.

اما سؤالی جدی‌تر در ذهن جامعه باقی مانده که آیا پلاسکو، آخرین پلاسکو بود؟ متروپل در سال ۱۴۰۱، آخرین متروپل بود؟ پاسخ این سؤال، نگران‌کننده است.